نیازمندیهای فارسی زبانان

فارسی زبانان جهان (1)

وبلاگ , مقالات

19 ژانویه 2020 372 بازدید
نیازمندیهای فارسی زبانان

در سراسر جهان با توجه به گستردگی حضور فارسی زبانان در کشورهای مختلف، زبان فارسی به عنوان بخشی از زبان مردم مورد استفاده قرار میگیرد. 21 فوریه، روز جانی زبان مادری می باشد و و یونسکو این تاریخ را در تقویم خود گنجاند تا سطح آگاهی مردم نسبت به زبان های مختف افزایش یابد. این امر سبب شد تا توجه به فارسی زبانان بیشتر شود.


تاکنون اکثرا متصور بوده اند که فارسی زبانان در کشور های مختلف به دلیل مهاجرت ایرانیان و افغانستانی ها به کشورهای دیگر می باشد. اما یک نشریه استرالیایی با انتشار مطلبی در مورد فارسی زبانان سراسر جهان، به این موضوع اشاره کرد که اکنون در کشورهای زیادی، اقلیت هایی از فارسی زبانان زندگی می کنند.

فارسی زبانان در شهرها و کشورها


کشورهای ایران، افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، پاکستان، عراق، بحرین، ترکیه، قرقیزستان، قزاقستان و بخش های کوچکی از چین، از زمان های دور محل زندگی فارسی زبانان بوده است و امروزه به دلیل افزایش مهاجرت ایرانیان به کشور های مختلف این گسترگی افزایش یافته است.


برخی از شهرهای بزرگ جهان که در سه کشور فارسی زبان ایران، افغانستان و تاجیکستان قرار ندارند.، علاوه بر جمعیت زیادی از فارسی زبانان، در تاریخ با زبان فارسی پیوند خورده اند. در این میان از مهمترین این شهرها می توان به سمرقند، بخارا، تاشکند، فرغانه و سرخان در کشور ازبکستان، پیشاور، پاراچنار و کویتیه در پاکستان و سوران (دیانا) در عراق اشاره کرد.


در این بین، شهرهای سمرقند و بخارا در گذشته جزو پایتخت های ایران باستان بوده اند و زادگاه بزرگانی چون رودکی و ابن سینا می باشند. سوران عراق نیز با توجه به مهاجرت کردهای ایران به آنجا، به شهری با اکثریت فارسی زبانان تبدیل شد.

فارسی زبانان

گویش های فارسی زبانان


ایران بزرگترین فارسی زبانان جهان است. در ایران زبان فارسی، زبان رسمی به کشور است و پس از ایران مهم ترین کشور فارسی زبان، افغانستان است، در این کشور که جمعیت زیادی از فارسی زبانان را که حدود 15 میلیون نفر می باشد را به خود اختصاص داده، “دری” که گویشی از زبان فارسی است، زبان مادری بسیاری از ساکنین این کشور است.


گویش دری در بسیاری از لغات و قواعد از زبان فارسی تبعیت می کند و همین امر سبب شده که تحت هیچ شرایطی نتوان آن را از زبان فارسی جدا دانسته و یک زبان دیگر قلمداد کرد.

مقالات نیازمندی های فارسی زبانان


فارسی زبانان دیگری با گویش “تاجیکی” یا “فرارودی” همانطور که از نام آن پیداست در تاجیکستان ساکن اند، البته این گویش توسط برخی اقوام تاجیکی ساکن در کشور های ازبکستان، قرقیزستان و قزاقستان نیز زبان مادری محسوب می شود. جالب است بدانید، اقلیت تاجیک ساکن در کشور ازبکستان بزرگترین اقلیت فارسی زبانان در جهان به شمار می رود. در حالی این اقلیت زبان مادری خود را حفظ نموده اند که فشارهای زیادی از جانب دولت ازبکستان از جمله تبعیض به این قوم وارد می شود.


فارسی عجمی گویشی از زبان فارسی است که که تعدادی از لغات آن از زبان اصیل و سنتی فارسی گرفته شده است و برخی از کلمات نیز از زبان عربی بدان وارد شده است. این گویش به فارسی زبانان جنوب ایران و کشور بحرین تعلق دارد.

جمعیت فارسی زبانان


برا اساس آخرین سرشماری نفوس که از جانب دولت ازبکستان انجام شده است، حدود 5 درصد از جمعیت این کشور را فارسی زبانان تشکیل داده اند، که طبق آمار این 5 درصد حدود 1 میلیون نفر براورد شده است. این درحالی است که بررسی های محلی حاکی از این است که با توجه به تبعیض حکومت در قبال اقلیت تاجیک این کشور، اکثر این افراد ترجیح می دهند که خود را فارسی زبان معرفی نکنند. پس می توان این برداشت را داشت که این آمار در مورد فارسی زبانان این کشور صحیح نیست و منابع مستقل آمار هایی فراتر از این تعداد و حدود 4 تا 6 میلیون نفر را براورد می کنند.


در قسمتی از چین غربی، محلی به نام “تاشقرغان” وجود دارد که اقلیت اندکی از فارسی زبانان تاجیک را در خود جای داده است. این درحالی است که در همین منطقه روستایی با نام “بلدیر” وجود دارد که ساکنین آن روستا قومی با ریشه ی ایرانی هستند. البته این قوم با گذشت زبان و فاصله دور با فرهنگ و تمدن فارسی زبانان ایرانی این زبان را با تاثر از محیط، به فراموشی بدل کرده اند.


بحرین کشوری است در حاشیه خلیج فارس و دریای عمان با حدود 1 میلیون 500 هزار نفر جمعیت که در سال 1971 از ایران جدا و به صورت مستقل و خودگردان اداره می شود. این کشور با توجه به پیوند های باستانی با ایران فارسی زبانان زیادی دارد، این درحالی است که زبان رسمی بحرین عربی است ولی پارسی به شکل گسترده در آن رواج دارد.


دیگر کشوری که فارسی زبانان بسیاری را در خود جای داده است، پاکستان است. این کشور با بیش از 2 میلیون فارسی زبان در زمره کشورهایی قرار می گیرد که زبان پارسی، زبان دوم کشور محسوب می شود. این افراد فارسی زبانان پاکستانی هستند، نه مهاجران فارس که به این کشور مهاجرت نموده اند. این در حالی است که زبان فارسی در این کشور ریشه ای باستانی دارد و فارسی زبانان بزرگی چون اقبال لاهوری که بیش از 7000 بیت شعر به زبان پارسی سرود، در این کشور چشم به جهان گشوده است.

نوشتار فارسی زبانان


زبان پارسی را با دو نوع خط می نویسند. نخست در ایران و افغانستان که خط اصیل فارسی زبانان محسوب می شود و از نوشتار عربی مشتق شده است و توسط اکثریت فارسی زبانان مورد استفاده قرار می گیرد.


سپس خط مرسوم در فارسی زبانان تاجیک که به خط “سیریلیک” معروف است و از دوره ی شوروی برای تاجیکی ها به یادگار مانده است. همین امر سبب شد تا این کشور از فرهنگ غنی شعر و ادب پارسی به دور افتد و از این منابع محروم باشد. البته پس از فروپاشی شوروی، زبان پارسی در تاجیکستان که یک کشور به وجو آمده از آن واقعه بود به واسطه تلاش های فارسی زبانان سایر کشورها احیا شدو تلاش های ایران در این بین برای آموزش و رواج خط فارسی شایسته ستایش است.

اشتراک گذاری Telegram Facebook WhatsApp Twitter

پاسخی بگذارید